- Vijan Guragain
- May 22, 2020
आमा अर्थात जननी | Nepali Poem | Vijan Guragain
एउटा अग्नि परिक्षा कसैले जटिल प्रश्न सोध्यो यो सृष्टिको सुरुवात कहाँबाट भयो? मेरो सरल उत्तर आमा। प्रश्न गर्न सजिलो छ
एउटा अग्नि परिक्षा कसैले जटिल प्रश्न सोध्यो यो सृष्टिको सुरुवात कहाँबाट भयो? मेरो सरल उत्तर आमा। प्रश्न गर्न सजिलो छ
प्रेमिल मौसम, प्रेमले लपक्क रातो पोतिएको काठमाडौँ, फुसफुसाउँदो बादल र रापिँदो रविको रमाइलो लुकाछिपी, अनि, एक तोला प्रेम खोज्न निक्लिएको
I see people in chain outside markets, standing one meter apart, Food shelves are empty like deserts, panic at the
I can hear the sound of the clock Getting louder and my heartbeat trying to compete The heartbeat was countdown
ए देश, मेरो देश त बोल्दैनस् किन? खोल्दैनस् किन तेरा मनका कुरा तँ भन्न डराउछस् आफ्नै भावनाका कुरा बिलिन हुन्छन्
म खोजिरहेछु आफै भित्र एउटा बुद्ध म सोधिरहेछु आफ्नै मन मस्तिष्कलाई म भित्र छ कि छैन एउटा बुद्ध सारा सुख
दुई दाजुको बीचमा बसी, सेता दाँतका लहर देखाइ, हासिरहेको थिए म कान्छो भाइ। तर, हे माइला दाजै, तिमीले गर्दा आज
म सङ्ग धेरै सपनाहरू छ्न् जो म निदाए पछि देख्छु म सङ्ग धेरै आशाहरु छ्न् जो म राम्रो सपनाको गर्छु
यो हरेक युवाको लागि सन्देश हो । कृपया अनर्थ प्रेममा पर्नु भन्दा पहिले सचेत हुनुहोला। हाम्रो अन्तिम प्रेम आमा बुबाको
पानी परेको बिहान अलार्म बन्द गर्दै १५ मिनेट अझ सुत्न पाउँदा कस्तो आनन्द लाग्छ । न्यानो सिरक भित्र गुटुमुट्टु गर्दै
त्यो सानो झुपडी अनि पिल पिल मधुरो बत्ती अँध्यारो कुनाभित्र ठूलो बटुकामा कालो चिया अनि छिमेकी बा… र सुर्ती बिहानको
Down the river, there’s a forlorn girl Her hair’s a mess, her clothes are wrenched She stares at her own

