झोला-कुम्लो बोक्छ उ बाटो बाटोमा सुत्छ उ कठै उस्को भाग्य कस्तो जैले पानीमा रुज्छ उ मागेर एक छाक खान्छ उ

सुन तिमी मेराे हौ त्यसैले वेग्लै बन्नु ल हजारौंको भीडमा पनि मलाई नै आफ्नो भन्नु ल हेरन‌् अझैँ पनि मन

म मा साहस छ। Prajeena Shrestha  थाहा छ, आज आँखाहरु निराश छ बोलीहरु गुमसुम् अनि चुपचाप सबैको बाँस छ कतै