जन्मसँगै आशा, भरोसा जोडिन्छ रे उमेरसँगै गन्तव्य पनि मोडिन्छ रे जसरी फक्क्रदै गरेको गुलाबले सबैको मन जित्यो त्यसरी नै बढ्दो

म त आफ्नै सुरमा आफ्नै बाटोमा यात्रा गरिरहेको थिए, अनि अचानक तिमी आयौ र मेरो बाटो छेक्यौ, मैले, “खोइ छोड

Nepali Poem by Moti Ratna शहरकाे काेलाहल,धुँलाे-धुँवा,पेँपु-पेँपुकाे आवाजसबैबाट ताढाएकान्त वातावरणमा,म र मेराे सारङ्गीआफ्नाे बेग्लैआवाज निकाल्दै छाैँ। शहरकाे सडकमाठूलाे गाडीलेसानाेलाई उछिन्दै,फुटपाथमामाेलमाेलाईकाे