आज मुर्दै मुर्दाको चिहान भएको छ मेरो सहर, गाउँ बस्ती दुनियाँ तिम्रै नाम लिन्छ हर प्रहर, जाउ कहिले न आउने

के छ ? – परीक्षा के हुँदैछ ? – परीक्षा के भयो ? – परीक्षा जिन्दगीमा प्रश्न थुप्रै आइरहन्छन् मसँग

साडी चोली चिच्याइ रैछ दिन-दिन दौरा र सुरुवाल पनि टोपी रोइरैछ मुर्छित हुँदै अत्यन्त व्याकुल बनी हाम्रो पहिरनले चिनाउथ्यो सधै