मेरो आशा, मेरो भरोसा तिमी बाच्ने सहारा, जिउने आधार तिमी मेरो मनको मान्छे, सामीप्यमा तिमी मेरो पर्खाइमा तिमी, मेरो हेराइमा

उसको रोस्टमदेखि छोडपत्रको घोषणापूर्व नै अवसरहरुको अहं पखालेर केही लेखी बस्छु कसैलाई कविता नलागे पनि म नलेखी बस्न किन पनि

यस्तो छ मदिरा कविता: न स्वर्गको आश, न पृथ्वीको कुनै, पदले मातूँ म मद्दत गरूँ म दत्तचित्त भै, मद्दतले मातूँ