जन्मसँगै आशा, भरोसा जोडिन्छ रे उमेरसँगै गन्तव्य पनि मोडिन्छ रे जसरी फक्क्रदै गरेको गुलाबले सबैको मन जित्यो त्यसरी नै बढ्दो

जुन फूल सरह मुस्कान भएकी छोरीलाई, बाबाले राख्नुहुन्थ्यो सम्हालेर.. आज उसको बिहे गर्नलाई, सोच्नुहुन्छ कहाँबाट जुटाउ दाइजो.. थाह पाइनन् उनले

धारा | Nepali Poem | Saujan Dhakal कथाले पात्र माग्छन् थाहा छ अनि खोलाले बह हावा पनि एक दिन कुरा