बिन्दु यो ब्रह्माण्ड तहस नहस भए पनिमेरो यो कविता ब्रह्माण्डसँगै बिलिन भएपनिमेटिने छैन् त केवलबिन्दुएउटा कविले बिन्दुलाई के अर्थ्याउन सक्ला

अचेल मलाई  मेरो अनुहारको मलिन धब्बाहरू हेर्दै  मुस्काउन बिर्सिएर सुख्खा भएका अधरहरूलाई संकेत गर्दै  चाउरिएका शरीरका रक्तनसाहरूलाई थमथमाउँदै  ठडिन नसकेका

तिमी नभेटिएकी भए भालेको पहिलो डाकसँगै बिउझिदैनथे तिम्रा यादहरु ती रंगिन मुस्कानको सम्झनामा बल्झिदैनथे मेरा दिनहरु ती गहिरा आँखाहरुको तलतलमा