POEM

टोल टोलमा लाग्यो आगो सुनी खबर उनी बिध्वा भाको दन्कियो आगो, उसको शरिरमा लागेको त्यो खबर सुनी, कान्छो छोरो घर

अनि नेताजी देश के कति बन्दै छ? भन्न त नहुने हो अघिल्लो चुनाव खर्च कसरी उठाइयो ? कि उठ्न बाकी

महोदय म भ्रष्टाचारी होइन परिस्थिति यति जटिल भैदियो श्रीमतीज्यु घरमा बनेको केइ ज्युनार गरिसिन्न हिरा बाहेकका गहना लगाइसिन्न महङ्गी कस्तो

तिम्रा ती सुखका राजधानीमा खुशीका महलहरुले चन्द्रागिरीको डाँडा छुनै लागेका कथा, अनि , मेरा यी दुःखनगरमा बन्दै गरेका यी झुपडीहरु

स्नेह र ममताले सजाएको मेरो सानो घर आज खोइ मायाको अभावले रोइरहेछ नयनमा सजाइरहेका मेरा मुटुका टुत्राहरु मलाई खुशी खुशी

म त केवल एक नारी लेख्दै छु मेरो सपना यी कागजका पानामा रम्दै छु म मेरो कल्पनाहरुमा जागृत भएको यो

के लाग्दो रै छ र । मेरो बोली स्वर अनि उसको धुन लागेपछि ।। के लाग्दो रै छ र ।

बा आमाको दोस्रो छोरा दाई पछि को यो जीवन तर नौँ नौँ महिना आमाको त्यो कोखबाट यो धर्तीमा बाआमालाई खुसीका

हजारौंको भिडमा सयौंसँग शरीर चोइन्छ तर एकै भेटमा हजार चोटी मन छुने व्यक्ति हौ तिमी   जरूरत पर्दा साथ दिने