- Suvash Chaulagain
- July 13, 2020
भानुको भक्त | कविता | Suvash Chaulagain [Nepali Poem]
तराई हिमाल पहाड त छाड, म छाड म भने लाउछ कछाड भात जोर्नै खिइन्छ्न हाड कसरी चड्नु म पहाड कहिले
तराई हिमाल पहाड त छाड, म छाड म भने लाउछ कछाड भात जोर्नै खिइन्छ्न हाड कसरी चड्नु म पहाड कहिले
जन्मियौ तिमी १८७१ साल चुण्डी रम्घा डाडामा आदिकवि भनी चिनियौ उज्यालो छर्दै त्यही डाडामा ।।१।। पुत्र धनन्जयका तिमी धर्मावती जननी
अनि नेताजी देश के कति बन्दै छ? भन्न त नहुने हो अघिल्लो चुनाव खर्च कसरी उठाइयो ? कि उठ्न बाकी
महोदय म भ्रष्टाचारी होइन परिस्थिति यति जटिल भैदियो श्रीमतीज्यु घरमा बनेको केइ ज्युनार गरिसिन्न हिरा बाहेकका गहना लगाइसिन्न महङ्गी कस्तो
तिम्रा ती सुखका राजधानीमा खुशीका महलहरुले चन्द्रागिरीको डाँडा छुनै लागेका कथा, अनि , मेरा यी दुःखनगरमा बन्दै गरेका यी झुपडीहरु
स्नेह र ममताले सजाएको मेरो सानो घर आज खोइ मायाको अभावले रोइरहेछ नयनमा सजाइरहेका मेरा मुटुका टुत्राहरु मलाई खुशी खुशी
म त केवल एक नारी लेख्दै छु मेरो सपना यी कागजका पानामा रम्दै छु म मेरो कल्पनाहरुमा जागृत भएको यो
यो संसार देख्न नपाउँदै, आमाको कोखबाट फालिन्छु म नै कति हेला,अपमान सहनछिन ,जब पाउछिन् आमाले छोरी सन्तानको रुपमा रमाइ !!
के लाग्दो रै छ र । मेरो बोली स्वर अनि उसको धुन लागेपछि ।। के लाग्दो रै छ र ।
बा आमाको दोस्रो छोरा दाई पछि को यो जीवन तर नौँ नौँ महिना आमाको त्यो कोखबाट यो धर्तीमा बाआमालाई खुसीका
हजारौंको भिडमा सयौंसँग शरीर चोइन्छ तर एकै भेटमा हजार चोटी मन छुने व्यक्ति हौ तिमी जरूरत पर्दा साथ दिने
ए झरी रोकिदेऊ न एकफेरी तिमीसँग गहिरा कुरा गर्नुछ आधा मेरो जिन्दगीको अनि बाँकी तिम्रो अस्तित्वको केहिबेर रोकिएर आउन सक्छौ?

