- Suvash Chaulagain
- July 27, 2020
Nepali Poem | प्रकाश खोज्न्या भानु | Suvash Chaulagain
कपुरी क भित्र बाटुलाे ख गाई गोडे ग घर जस्तो घ भानुको भक्त म । प्रकाश खोज्दै य र ल
कपुरी क भित्र बाटुलाे ख गाई गोडे ग घर जस्तो घ भानुको भक्त म । प्रकाश खोज्दै य र ल
मेरा बा अनि बा को अलि अलि खुइलेको तालु त्यो त्यसै खुलेको छैन बा अनि बा को मोटरसाइकल अनि हाँडीगाउँको
कति भारी शब्द छ “आमा” संसार भन्दा भारी उनले मलाई सास दिन अंगालोमा बास दिन उज्यालोको आश दिन मलाई जीवनदान
हेर न आज यो सागर झै निलो आकाश पनि कालो भएको छ, हेर न मेरो यो एकान्तपनमा पनि आकाश आज
साउन सबैभन्दा मलाई मन पर्ने महिना जबजब साउन सुरु हुन्छ तबतब यो मनमा बेग्लै खुशीयालीको आभाष हुन्छ अनि मन फुरुक्क
मेरी आमा देउतालाई पुज्छिन् दान दक्षिणा दिन्छिन् सत्कर्म गर्छिन् मेरो बुवा पनि उस्तै सत्कर्म गर्नुहुन्छ तर म बेग्लै सत्मार्गमा जान
जन्मसँगै आशा, भरोसा जोडिन्छ रे उमेरसँगै गन्तव्य पनि मोडिन्छ रे जसरी फक्क्रदै गरेको गुलाबले सबैको मन जित्यो त्यसरी नै बढ्दो
मरो नजिक मसँग रहेका हरचिज मौन छन् ठाउँ एकदम शान्त एकान्त छ चारैतिर सन्नाटा छाएको मेरो कोठा मलाई चिहान जस्तो
आमा! आमा! तिम्रो यादमा जुनेली रात पनि औसीको अन्धकार रात झै लाग्छ तिम्ले गर्ने माया सम्झिरहदा यो टन्टलापुर दिन पनि
आज निकै अन्तराल पछि कलम चलाउन पुगे, तिमीसँगको भेट, बिताएका क्षण, आँखा आगाडी आउन थाले, मेरो सानो गल्तीले छुटेको हाम्रो
सोकमा हुनेछ मेरो समाज स्तब्ध हुने छन् ती आत्मीय मित्रहरु मुर्छित हुनेछ ती मेरा परिवार म मरेको दिन मेरा खुट्टाले
ती मझेरी आज पनि शुन्य छन् जहाँ हरेक साँझ हरेक बिहान मेरी आमाको नाडीका चुराहरूको छिनछिन आवाजका धुनमा ती झुल्ने

