- Bronika Thapa
- July 12, 2020
राज ‘धनी’का कथा | कविता | Bronika Thapa | काव्यकुञ्ज कविता प्रतियोगिता
तिम्रा ती सुखका राजधानीमा खुशीका महलहरुले चन्द्रागिरीको डाँडा छुनै लागेका कथा, अनि , मेरा यी दुःखनगरमा बन्दै गरेका यी झुपडीहरु
तिम्रा ती सुखका राजधानीमा खुशीका महलहरुले चन्द्रागिरीको डाँडा छुनै लागेका कथा, अनि , मेरा यी दुःखनगरमा बन्दै गरेका यी झुपडीहरु
स्नेह र ममताले सजाएको मेरो सानो घर आज खोइ मायाको अभावले रोइरहेछ नयनमा सजाइरहेका मेरा मुटुका टुत्राहरु मलाई खुशी खुशी
म त केवल एक नारी लेख्दै छु मेरो सपना यी कागजका पानामा रम्दै छु म मेरो कल्पनाहरुमा जागृत भएको यो
यो संसार देख्न नपाउँदै, आमाको कोखबाट फालिन्छु म नै कति हेला,अपमान सहनछिन ,जब पाउछिन् आमाले छोरी सन्तानको रुपमा रमाइ !!
के लाग्दो रै छ र । मेरो बोली स्वर अनि उसको धुन लागेपछि ।। के लाग्दो रै छ र ।
बा आमाको दोस्रो छोरा दाई पछि को यो जीवन तर नौँ नौँ महिना आमाको त्यो कोखबाट यो धर्तीमा बाआमालाई खुसीका
हजारौंको भिडमा सयौंसँग शरीर चोइन्छ तर एकै भेटमा हजार चोटी मन छुने व्यक्ति हौ तिमी जरूरत पर्दा साथ दिने
ए झरी रोकिदेऊ न एकफेरी तिमीसँग गहिरा कुरा गर्नुछ आधा मेरो जिन्दगीको अनि बाँकी तिम्रो अस्तित्वको केहिबेर रोकिएर आउन सक्छौ?
आफै आफ्नो घमन्डमा लिपिएर अरूको गर्व लतपताउने, आफ्नो घाइते घमन्ड मै गर्व गर्ने यो संसार मलाई मनपरेन। यो धर्ममा अल्झिरहेने बनवटी
श्रमले मानिस सफल हुन्छ, सुनेको थिए मैले । तर सफलता भनौ या असफलता, यतिका दिनसम्म श्रम गरेर मैले, चुहिने छानो
ऋतुहरु बदलिन्छन् समय अनुसार । फेरिन्छन् जनावरको छाला स्वरूप मान्छेको पनि संसार । मानवको भिडमा हराएको मानवता, हँसिलो मुहारको पछाडी
तिमी , म , हामी अज्ञात छौ सादय तिनको देशको परिभाषा बेग्लै छ म भन्छु कि सायद तिनीहरु जिउदै मरिसके

