- Monalisa Parida
- August 28, 2022
Sublime Soul! | Monalisa Parida
I cross over seven seas To be with him The only person enchant My sublime soul With his magical words.
I cross over seven seas To be with him The only person enchant My sublime soul With his magical words.
Over illusions From the shallows of the depths, from the edges of the circle, from the roughness of the smooth
नतमस्तक निदरीमा भयले झसक्क झस्काएको बेला हराएको बेला, डराएको बेला समयको वेगले कोसौं टाढा पुर्याएको बेला यी अवोध र कलिला
बाबुको बारे कविता गीत कसैले लेखेन आमाको माया सम्झिदै गर्दा बाबुको देखेन सन्तान भनी बाबुले आफ्ना सपना भुलेर प्रशंसा गर्न
दिन र रात लम्बिएझैं हाम्रो कुराकानी छोटिँदैछ कुरा नभएको होइन तर थाहा छैन किन अचेल हामी आफ्नै हिसाबमा छौं सायद
लाग्थ्यो, घरको छानो चुहियो भने घाम लाग्दा- केहि छिर्का घाम पस्ला वर्षातमा- धेरै पसे त्यही पानी पस्ला तर होइन रहेछ,
एक जोर नशालु आँखाले इन्जेक्सन लगायो बेहोस भएछु होसमा आउँदा शल्यक्रिया कक्षमा थिएँ कति बेला उसको धारिलो प्रेम छुरीले चिरेर
अर्कैको घर त्यो कुनै एक पल थियो हरेक समस्याको हल थियो न गाल थियो, न आलटाल थियो त्यो केवल मेरो
यो कविता १९७४ मा बंगलादेशमा आएको संकट भोकमरीका कारण जन्मिएको हो । कवितामा भोकको पराकाष्ठा पछि कस्तो आक्रोसको आगो बल्छ
जिन्दगीको मोर्चामा हामीसंगै थियौ, मात्र फरक यति थियो कि तिमी शत्रु पक्ष। म चाहन्छु मेरा कुनै बारूद र क्षर्राले तिम्रो
हेर न, कस्तो संयोग, धेरै पछि हामी भलाकुसारी गर्दै छौँ, अतित सम्झि आन्नद लिदै छौं लाग्दैछ, हाम्रो वियोग सजिलो थियो,
विवाहमा दुई मन जोडिन्छन् दुई घर जोडिन्छन् तर जब जात, धर्म बीचमा आउँछ तब विवाह एक युद्ध बनिदिन्छ । जहाँ,