POEM

सुनचँदी माया भए किन्थेँ तराजुमा जोखेर संगालेर पोको पार्थेँ छताछुल्ल पोखेर   हिरामोती माया भए माला दिन्थेँ उनेर सधैंभरी पोको पार्थेँ रड्ग मिलाई चुनेर  

खुल्ला किताबका पानाहरु हुँ म , पर लैजाउ शंकाका शुत्रहरु, जासुसीका सिद्धान्तहरु, जति गहिरिएर अध्ययन गरेपनि, नतिजा आखिर शून्य नै

दुईचुल्ठी बाटेकी पछाडि झाेला भिरेकी सायद विद्यालय हिडेकी तिमी । परबाट हेरीरहेछु म तिमीलाई तिम्ले बाटाे छेउकाेफुल टिपेर आफ्नाे सिरमा