- Kumbha Subedi
- August 20, 2020
आमा र दुनियाँको दृष्टिकोण | कविता | Kumbha Subedi [Offline Thinker]
विहान बेलुकी जप्ने छोरो नाममा धव्वा लाग्यो आमा। यो अवस्था र दुनियाँको नियतीले धक्का लाग्यो आमा।। मैले वच्पनमा भन्थेँ
विहान बेलुकी जप्ने छोरो नाममा धव्वा लाग्यो आमा। यो अवस्था र दुनियाँको नियतीले धक्का लाग्यो आमा।। मैले वच्पनमा भन्थेँ
दुई वटा लाशहरु थिए जमिनमा क्षत-विक्षेत एकदम कुरुप रिपोर्टमा लेखिएको थियो कि ती जवान लाशहरु प्रेममा थिए एउटा कथित उपल्लो
हे घरका सूर्य, सारा परिवारलाई उज्यालो दिँदै जीवनको बाटोका जंघार तार्दा पनि तेल नसकिने कस्तो दियो हो त्यो, हे घरका
भित्तामा झुन्डिएको माला सहितको तपाइँको तस्वीर मलाई एकोहोरो हेरिरहन्छ, घरका ढोकाहरुलाई हावाले धकेल्दा हजुर आए जस्तै लाग्छ, आमाले आजसम्म पनि
रुदै हाँस्दै तिम्रै काखमा लेनदेन हुन्छ माया झरी पर्दा ओत अनी गर्मीमा तिम्रै छाँया जीवन रङ्ग्याए मैले तिम्रै हुन रँग
Father, you are my real hero Spiderman, superman, batman are the fake one But you are the combined version of
छैन भनौ त अनेकौ कुराहरु खेलिरहेछन्, छैन भनौ त अनेकौ कुराहरु खेलिरहेछन्, हिजोसम्म सुनिरहने मान्छे म आज त बोल्नु छ,
जब म एक्लो पर्छु तिमी नै त हुन्छौ साथ जब म दुःखको सागरमा दुबे तिमीले नै दियौ हात सुखका पल
यो झोलाभरीको प्रमाणपत्र नाम र जन्म मिति हेर्न भन्दा काम लागेकै छैन् तर पनि म सम्हालेर राख्दै छु र अझै