- Shashank Shekhar
- July 1, 2025
Nepali Poem by Shasank Sekhar Neupane
एउटा कविता छ मेरो जुन सुनाउनु छ तिमीलाई तर आज हैन त्यो बेला जब मेरो सास ले पाउनेछ उसको बतास
एउटा कविता छ मेरो जुन सुनाउनु छ तिमीलाई तर आज हैन त्यो बेला जब मेरो सास ले पाउनेछ उसको बतास
कहिले काहिँ जिउँदो लास बनी लावारिस भई लडे जीवन जीउने अभिलाषा भित्र—भित्रै म धेरै रोए वर्तमानका ठेसहरू सँग जुझ्दै, भविष्यको
सुन है… तिमीले भनेको “सधैँ तिमी मात्र” झुटो थिएन होला, तर त्यो “सधैँ” कति छोटो थियो! म तिमीलाई विश्वास गरेँ,
“सफल भएपछि भनिहाल्छु, एकपल्ट फुल्न कति चोटि भाँचिएको छु” — यो लाइनभित्र लुकेको छ धेरै जनाको नबोलिएको कथा। आजको समाजले
May god bring you to a new homeland, far away from the sorrow and pain, from war and guns To
वियोगान्तको कथाले पहिलै बदनाम यो प्रेममा किन लत्पतिएँ होला झैँ लाग्थ्यो, छौटिमै छुटेको भाग्य जबरजस्ती किन कोर्न खोजे झैँ लाग्थ्यो ।।तर प्रेम
कति आत्तिन्छ तिम्रो मन? कति सोच्छौ त्यही एउटै कुरा? केही भन्न मन लागेको केही लुकाउन मन लागेको, कहीँ कतै चिच्याएर
प्रतीक्षा , मेरो प्रेमको साक्षी हुन् रे तिम्रो लागि मसँग सागर जस्तै गहन प्रेम छ रे तिमीलाई आफ्नै भनी संसारलाई चिनाउने सपना छ रे मलाई
हाम्रा गुरु, शिक्षा को दियो बालेर, हाम्रो मनमा, सपनाको उज्यालो भरेर। राणाकालको अँध्यारो, तपाईंले चिर्नुभयो, पञ्चायतको बन्देज, ज्ञानले जित्नुभयो।
Dear Diary, Nobody knows me the way you do, You know that. I pour thousands of words over you, and
किन देख्दैनौ उसलाई तिमी भर्खरै फुल्दै गरेको कोपिला किन देख्दैनौ तिमी एक हातमा चिउरा बोकि भोटो र कट्टु लगाइ नाकबाट
कति चढ्छन् सधैं नेता करोडौंको गाडी देशका जनता जति सबै लागे जान खाडी । देशको विकास हुन कहिले सकेन केही