- Mandip Khadka
- April 17, 2025
Nepali Poem | देशको अवस्था | Mandip Khadka
कति चढ्छन् सधैं नेता करोडौंको गाडी देशका जनता जति सबै लागे जान खाडी । देशको विकास हुन कहिले सकेन केही
कति चढ्छन् सधैं नेता करोडौंको गाडी देशका जनता जति सबै लागे जान खाडी । देशको विकास हुन कहिले सकेन केही
भन्छौ देश । खै देश ? तिमी उभिएर टेक्दा पायौ त देश? कि बसेर पो पायौ देश? खै देश ?
तिम्रो भ्रमित परिचय नै यति सुन्दर छ, वास्तविकताको कथा त झन कस्तो होला? कसले बुझ्ने होला? छायाँमै यस्तो आकर्षण छ,
प्रेम भनेको हक हो या बन्धन? मन खुलेर उड्ने आकाश हो या कसैले कोरेको सिमाना? यदि प्रेम खुशी हो
निस्पट्ट रातको अँध्यारो अनि एकलासको सुनसानको लयमा गहिरिएको निद्रा बिथोल्न तिमी सपनामा सजिव भएर सधैँ आइरहँदा !… घामले उदाउने
I fear, The wood, When it’s dark, As dark weighs down, It soaks the sound, When still and calm,
म अधुरो कथाहरू पूरा गर्न चाहन्छु, यदि तिमी अन्त्य नभएको सपना हौ भने। म हराएका आवाजहरूलाई पुनः जन्म दिन
कलाको दृष्टिले हेरे दाग पनि कला बन्छ विचलन समाप्ति होइन केही धारणा नमिल्दैमा मिलनमा प्रश्न उठाउनु, यो ठिक हैन
तिमीलाई सम्पूर्ण भइसक्न जति चिम्टी प्रकाश वर्षहरू आवश्यक पर्छ मेरो खल्तीबाट झिकेर टेक खुड्किलाहरु नमिलेका बेरुजु हिसाबले तिम्रो शिरानी नभिजोस्,
Amidst the riffs and blues, I yearn for you A need that conquers my itch for my vices, you pull
के न्याय खोज्न अदालतकै ढोका ढकढक्याउनु पर्छ? के सत्य बोल्न दस्तावेजमा हस्ताक्षर नै गर्नुपर्छ? यदि न्याय सबैको हक हो भने,
She was the only one who got entry in my heart Whom i wished and loved a lot I loved