- Prabhat Paudyal
- December 17, 2024
Nepali Poem | If I become a writer someday | Prabhat Paudyal
Collecting some feelings and calling it a book, Explaining the same thing in different way. I’m gonna write something. Would
Collecting some feelings and calling it a book, Explaining the same thing in different way. I’m gonna write something. Would
सम्झे सम्झ न आजै, भोलि भुली जाने हो जून झरी जाने हो, घाम फुली जाने हो तिमी बयेली खेल्दै आउन
जो ढकढक्याइ रहेछ ढोका जो भेटिएको छ अहिले के उ नै हो जो मैले खोजिरहेछु के उनै हो त्यो मेरो
म पूर्ण होस हवासमा मेरो भयंकर दुश्मन म स्वयंलाई घोषणा गर्दछु । म आफैं मेरा सपनालाई चुरोट जसरी सल्काइरहेछु पृथ्वी
मनको गहिराइमा खोज्दै हिँड्छु, सबलताको उज्यालो। पाइलापिच्छे म आफूलाई भेट्छु, अवरोधमा फुलेको अमूल्य कालो। भएको हार, भोगेको अन्याय, सबै पीडाका
कहिले मस्तिष्कले कहिले मन मुटुले कहिले मैले दुवैले लेखिरहेको छु । मलाई थाहा छैन के लेखे मात्र कविता बन्छ कसरी
भर्खर निदाएको मात्र थिएँ हिजो मध्यरातमा आँधी हुरी चल्यो, डाङ्डाङ्, डुङ्डुङ्, हार्र, हुर्र ! ढोका नलगाई सुत्ने बानी आफ्नो,
जब केही थिएन जब “केही थिएन “पनि थिएन ‘उनी’ थिए जसको इच्छाबाट भयो सृष्टिको सुरुवात भयो रचना इतिहासको साहित्यको विज्ञानको
IOE Poetry Champ 4.0 हुन सफल कविता ! लालबहादुरको क्रान्ति कमरेड लाल सलाम ! म लालबहादुर दमाईँ । चिन्नुभयो ?
भावुक केही लेखौं दुखी आत्मा भनिदिन्छन् खुसी पोखौँ उत्ताउलियो भनिदिन्छन् अनुभव केही बाँडौ ज्ञान दियो भन्छन् सबैको चित्त बुझ्नु भनेको
ऊ खिचिरहेकी छ सेल्फी फूलहरुसँग रुखहरुसँग भित्ताहरुसँग धेरै धेरै कुरासँग । र, यता म छु जो लेखिरहेको छ प्रेम कविता
मुस्कानको प्रहारले शत्रु, घायल भयो रे निन्द्राबाट बिउँझाउने यहाँ, पायल भयो रे उड्छु, उचाल्छु, उफ्रिन्छु, के-के गर्छु भन्थ्यो? प्रेममा परेकै