- Sudarshan Poudel
- June 12, 2023
बुख्याँचा | Nepali Poem | Sudarshan Poudel
अथाह सम्भावना बोकेर बहेली खेलिरहेका पालुवाहरूबीच ठिंग उभिएको भुसको आत्मा भएको चेतनाशून्य मगज भएको सबै भएको मुटु नभएको केही न
अथाह सम्भावना बोकेर बहेली खेलिरहेका पालुवाहरूबीच ठिंग उभिएको भुसको आत्मा भएको चेतनाशून्य मगज भएको सबै भएको मुटु नभएको केही न
तिमी नभेटिएकी भए भालेको पहिलो डाकसँगै बिउझिदैनथे तिम्रा यादहरु ती रंगिन मुस्कानको सम्झनामा बल्झिदैनथे मेरा दिनहरु ती गहिरा आँखाहरुको तलतलमा
भरे साँझ भेटौँ चौतारीमा म कोसेली सपना बोकी आउँछु काँध मेरो सिरानी होस् तिम्रो तिम्रै लागि म मेरो गीत गाउँछु
हर दिन, हर वखत, हर प्रहर म ठिङ्ग उभिएको हुन्छु फगत स्वतन्त्रता बोकेर पत्तो छैन, म शहिद हुँ कि शालिक!
आज भोलि सपना अनि विपनामा एउटै कुरा सोचिरहन्छु राजनीतिमा युवा भन्दै नेता बन्ने हुटहुटीमा देशका त्यो शक्तिशाली कूर्सी अनि म
बिन्ती तिमी अब नबोलिदेउ मसँग म पनि हृदयमा ढुंगा राखी नबोलाउला तिमीलाई तिमीलाई बिर्सिन अथवा विस्मृत हुन म यो भन्दै
झरी आज फेरि झरी पर्यो अनि मेरो मानसपटलमा रहेका तिम्रा याद दुबो मौलाए सरी मौलायो यो झरीमा रुझ्दै भिज्दै म
बिना कुनै शृंगार तिमी मैले हेर्दा कति राम्री होइन कसैको अवतार तिमी मैले देख्दा कति राम्री । लजाउँदै मुस्कुराउँदा झन
मलाई थाहा थिएन! मलाई थाहा थिएन काठमाडौँमा, यत्र, तत्र, सर्वत्र माया छरिएको छ भनेर तिमी याद गर त, कोटेश्वरमा तिमीलाई
प्रिय बागमती, म लेख्छु जे देख्छु। गनाइरहेको बागमतीको किनारमा बसेर बगिरहेका फोहोरका टुक्रा हेर्दै ढलिरहेका जीवनको खम्बा बारे के लेखुँ?
२००२ मा ब्राजिलले विश्वकप जित्दा, मेरा बाले, काखे बालक मलाई, दुई हात उफार्दै, अबोध अवस्थामा नै, ब्राजिल समर्थक बनाएका थिए
भूपी शेरचन – मेरो चोक साँघुरो गल्लीमा मेरो चोक छ यहाँ के छैन? सबथोक छ असङ्ख्य रोग छ, केवल हर्ष