POEM

बाहिर रंगहरुको उत्सव छ, उमंग छ, तर जीवन त यता, श्यामश्वेत चलिरहेछ । रङ्गमञ्चमा प्रस्तुत भइरहेको रङ्गहीन नाटकको दृश्य जस्तै।

आहा! मेरो सरकारी विद्यालय आहा ! त्यो झझल्किदो निलो सर्ट र पैन्त तल चम्किलो कालो जुत्ता गर्दनमा टाई र कम्मरमा

कहिले उसको सुकोमल मनको सुवास खास लाग्नु कहिले उसकै अनुदात्त आभासले निराश पार्नु कहिले उसैको मुहारमा नजर अडिरहनु त, कहिले

१. बगैंचामा फुलेका रंगीविरंगी फूलका थुँगाहरु बसन्तमा पलाएका नयाँ पालुवाका गुच्छाहरु कहिले मालीभन्दा धेरै भमराको पीरमा पुरै जीवन समर्पण गरी

चुलोमा आगो भरभराउँदा डराउँछु !! यी मेरा नयन फरफराउँदा डराउँछु !! कुन अशुभ समाचार ल्यायो होला…? धुरीमै आएर काग कराउँदा