- Bizay Sangroula
- December 22, 2021
मेरो वास्तविक म | Nepali Poem | Bizay Sangroula
मेरो निकटतम र आत्मिय म नै हुँ मलाई मैले जति कसैले पनि जान्न सक्दैन सतहमा छरपस्टिएका अनगिन्ती ‘म’हरू म होइन
मेरो निकटतम र आत्मिय म नै हुँ मलाई मैले जति कसैले पनि जान्न सक्दैन सतहमा छरपस्टिएका अनगिन्ती ‘म’हरू म होइन
बजारमा आज कुन भाउ चलिरहेछ ? मलाई आफ्नो लागी हाँसो किन्नु छ ! मिलाएर दिने भए भन्नुहोस् बोक्न सक्ने जति
On some days, my heart still melts, my time still freezes, my heart still skips a beat, And, your gesture
म आकाशमा डुलिरहने बादल जस्तै भएको छु, सूर्यको प्रकाशलाई ढाक्दै फैलिएर जाने, वर्खाको झरी जस्तै भएको छु, रुखोपनमा रुमल्लिएकालाई रुझाएर
नारी तिम्राे रुपकाे अगाडि सूर्य, चन्द्र जुन निस्तेज हुन्छन्। प्रकृति-सौन्दर्य, जीवन -प्राण, नङ-मासु, नारी तिम्राे नाताकाे साैन्दर्य हिमाल जस्तै अटल
म हा कवि महान हुने जोशमा कवि बन्ने कोसिसमा शब्दहरु बटुलेर भावहरु समेटेर जे आउछ लेखिरहने जे देख्छु देखिरहने
साच्चै बुढी, मुनामदन मरेका छैनन् हो …..साँच्चै… बुडी मुनामदन मरेका छैनन् उनीहरू झै पिंजडाको सुगाझै कैद भएर दशकौ पुराना पुस्तकहरूमा
मिथिलाधाम राज्य जस्तो कुनै राज्य होइन! भन्छन् मुनिज्ञानी वेद-पुराण स्वर्ग जस्तै सुन्दर यो मिथिलाधाम !! कृतज्ञ छ, मिथिलाधाम जहाँ जन्मलिन
छोड्नुस् यो सब कुराहरु आउनुस् एकछिन हल्ला गरौं यो सहर कसरी तताउने यो कुराको सल्लाह गरौं रुख ढालौं कार्बन बालौं
उसलाई प्रेमले हैन महोदय रित्तो पेटले रुवाएको थियो उसलाई त्यो गरुंङ्गो भारीले हैन महोदय जिम्मेवारीले गलाएको थियो बा का जिम्मेवारी
म मृत शब्द मात्र हुँ कि त्यसभित्रको जीवित अर्थ हुँ ? म नाम हुँ कि सर्वनाम हुँ ? म मान्छे
म अर्थहिन शब्दहरु बटुलेर एक ठाँऊमा समेटेर आउँछु तिमी एकै छिन बस्दै गर जिन्दगी म साहित्यको घाँटी रेटेर आउँछु अनि