- Sudarshan Poudel
- January 30, 2022
सहिदको आवाज | Martyrs Day | Sudarshan Poudel | Nepali Poem
सहिदको आवाज सजिलै धान्छौ र निरंकुशता? विश्राममा छौ तिमी तुर्छु भनेर सिङ्गो देश,परिश्रममा छौ तिमी साउनमा आँखा फुटेको गोरुले हरियो
सहिदको आवाज सजिलै धान्छौ र निरंकुशता? विश्राममा छौ तिमी तुर्छु भनेर सिङ्गो देश,परिश्रममा छौ तिमी साउनमा आँखा फुटेको गोरुले हरियो
ठूलो अवधि सानो परिधि पसिना बेच्यो मुस्कान किन्यो साँझ घरमा चुलो बलेकै छ खुट्टा खोच्याएरै भएपनि चल्नु जीवन चलेकै छ
तिमीले दिएको त्यो मायाको चिनो आजसम्म पनि छ माया.. तिमीले भनेको हरेक शब्द मनमा बसेको छ माया टाढा भएर पनि
विश्व जित्ने सोच भएको अनुसन्धान अनि खोज भएको जसले मानवता अघि सार्थ्यो कि कतै नोवल पुरस्कार हात पार्थ्यो कि कतै
मेरो एउटा घर छ होइन हाम्रो एउटा घर छ बुबाको जिम्मेवारीको पिल्लर छ्न् आमाको ममताको जग छन् परिवारको मायाको भित्ताहरु
Now it’s an old way, we want to shadow ourselves, Earth is too thick, I want to pant a tree
एक टुक्रा रोटीको आशमा रोहिरहेको पेट बुझ्दैन राष्ट्रियता, एक गाँसका लागि तड्पिरहेको ऊ उसका लागि शून्य छन् मर्यादाका सिमाहरु मरिसकेकाछन्
अचेल मलाई मेरो अनुहारको मलिन धब्बाहरू हेर्दै मुस्काउन बिर्सिएर सुख्खा भएका अधरहरूलाई संकेत गर्दै चाउरिएका शरीरका रक्तनसाहरूलाई थमथमाउँदै ठडिन नसकेका
I shudder and shiver in mortal fright My dreams vanished among the lonely stars In the soundless hours of a
मेरो निकटतम र आत्मिय म नै हुँ मलाई मैले जति कसैले पनि जान्न सक्दैन सतहमा छरपस्टिएका अनगिन्ती ‘म’हरू म होइन
बजारमा आज कुन भाउ चलिरहेछ ? मलाई आफ्नो लागी हाँसो किन्नु छ ! मिलाएर दिने भए भन्नुहोस् बोक्न सक्ने जति
On some days, my heart still melts, my time still freezes, my heart still skips a beat, And, your gesture