- Anupam Joshi
- June 19, 2022
Nepali Poem | विश्वासमा शंका किन ? | Anupam Joshi
विश्वास तौलिने तराजु बनाइदिनुस् कोहि , अनि नापेर यति विश्वास गरेँ भन्न सकुँ , भावलाई नाप्ने यन्त्र बनाइदिनुस् कोहि ,
विश्वास तौलिने तराजु बनाइदिनुस् कोहि , अनि नापेर यति विश्वास गरेँ भन्न सकुँ , भावलाई नाप्ने यन्त्र बनाइदिनुस् कोहि ,
बुझी हेर हामी बन्द छौँ कारागारभित्र संसार बन्दै छ, किनारामा अदृश्य बार छन् त्यसै भित्र रम्ने हामी कैदी हाैँ। वास्तविकता
The lazy sun of March began to set on the horizon. Bashorat, who was watching the sun from the hospital
गजल आमाको कति मान्नु सधैँ खै अँगालो जस्तो आफ्नो बनाउन सकिनँ कहिल्यै अँगालो जस्तो मेरो जस्तो अँगालो खोज्दै किन हिँड्छ्यौ
जब मन बेतोडले नै कुडिन्छ रहरका ती तार ध्वार्रै चुडिन्छ छैनन् अर्ती दिने प्रिय साधन धनले अनमत्त भइ बने मादन
ए पख…पख! नआउ है मेरो छेवैमा। म त हेर्दै फुस्रो छु।। हात भरी खोपेको छु। कपाल पाली सिल्लड झै यता
आज धेरै दिन पछि जब मैले तिमीलाई देखेँ, अचानक आँखा तेजिला बने, अनुहार चम्किन थाल्यो, दबिएको मुस्कान विस्फोट भयो, बिना
म को हुँ? यस संसारमा मेरो अस्तित्व के छ? मेरो परिचय के हो? मलाई चिन्ने, मलाई नजिकबाट बुझ्ने र म
सम्झँदा सम्झँदै छुटेका छन् केही मीठा यादहरु, भुल्दा भुल्दै याद आएका छन् अतीतका केही बातहरु, डुल्दा डुल्दै थाकेका छन् केही
दसै भन्नुसाथ मेरो मनमा चंगाको चित्र आउँछ। लामो पुच्छर भएका रंगीविरंगी चंगाहरुको। खुला आकाशमा स्वतन्त्र उड्ने ती कागजका टुक्रा जाबो
हजाराैंकाे हुलमा देख्छु तिमीलाई तैपनि तिमी खुसी छैनाै । अनुहारमा मुस्कान छ तिम्राे तैपनि तिम्रा आँखाभित्र छुट्टै पीडा देख्छु ।
यो कस्तो यात्रा, कस्तो गन्तव्य? म आफ्नै दुनियाँमा सपनाका बादलहरुभित्र हावा बनी लुकामारी खेल्दै थिए, हावा न थिए तिमिले फेर्ने