- Shakuntala Nayak
- June 5, 2020
‘रहन्छौ कहाँ म नै नरहे’ – पृथ्वी | Nepali Poem | Shakuntala Nayak
घनघोर जंगलबाट आउने, सितल हावाहरु मेरा प्राणीहरुका लागि, गर्मीका पंखा हुने गर्थे । चराका चिर्चिरसँगै, धर्ती अनि आकाश खोलाका सुसाइमा,
बदलिँदो समयसङ्गै, मन बदलिँदो रहेछ । बदलिँदो समयसङ्गै, वचन बदलिँदो रहेछ । बदलिँदो समयसङ्गै, मित्र शत्रु बन्दा रहेछन् । अनि
Let me tell you, About an incident from when I was five, Running too fast, meters away from the beehive,