- Nidesh Acharya
- September 20, 2021
उत्सव | Nidesh Acharya
बिहानै सूर्यभन्दा अगाडि हामी खाटबाट उदायौँ गन्तव्यविहिन पछ्याउदै बाटो देहातको सहरको कोलाहल अर्बनाईजेसनमा प्याक गरि सहरलाई दिएर उपहार। मात्र हरियो
बिहानै सूर्यभन्दा अगाडि हामी खाटबाट उदायौँ गन्तव्यविहिन पछ्याउदै बाटो देहातको सहरको कोलाहल अर्बनाईजेसनमा प्याक गरि सहरलाई दिएर उपहार। मात्र हरियो
तिमी पाउने र गुमाउने बीच कहिल्यै परिनौ, तिमी त हरेक वर्ष मैले उत्तीर्ण गरेका कक्षाहरु जस्तै हौ, हरेक सामीप्यतासँगै तय
मनको कुनामा त्यो आशा अनि धेरै दिन निराशा हिड्दै अबोध यो हृदयमा सपना रोपेर, हिड्देै छु, कहिले कहाँ, सपना बोकेर
म सुतेर पनि, सपनामा दौडिरहेको कारण निन्द्रा र म बीच, अचेल ऐठन पसेको छ…. यहि कारण निन्द्रासँग पारपाचुके भैसक्यो मेरो…
Kissed for the first time ever so quietly, he silently whispered “welcome home” On the way, there lies my memories
निन्द्रा त सबैलाई आउँछ तर मलाई निन्द्रा सँगसँगै तिम्रा शब्दहरुको पनि याद आउँछ जुन शब्दहरु तिमीले बोलेका हैनन् ती शब्द
कविता लेख्छु सोच्दै थेँ पङ्गतीहरु देख्छु सोच्दै थेँ कताबाट सुरु गरम् अन्योलमा छु शब्हरुको गन्जागोलमा छु बाँकी सब ठीक छ
ए पुरुष | (Eh Purush) Keki Adhikari | Nepali Poem केकी अधिकारीले सन् २०१५मा लेखेकी कविता ‘ए पुरुष’ भर्खरै भिडियो
If you can’t find a promise for yourself, you can’t turn your back on the field and turn your back
वर्षाको गन्धले दिँदै छ नशा एकछिन अगाडि रुक्यो पानी, फेरि तयारी चाउचाउझै छ तयार बादल । भ्रामक आकशमुनीको भौतिक संसार,
The tree’s sturdy stem, curved spaciously like a plastic chair, can embalm your aching back, nudge a meditative voyage; I
Isn’t there a little bit of sadness that just lingered? Just a little bit, but the leaf has just fallen