- Muskan Pandey
- February 27, 2022
युद्ध~ प्रश्न | Nepali Poem | Muskan Pandey
जीवन यसै जटिल छ तिमी किन जन्जिरले यसलाई बाँध्न खोज्छौ? तिम्रो क्रुरताले मेरो देशको खुशी लुट्दैछ, तिमी मान्छे भएर कसरी
जीवन यसै जटिल छ तिमी किन जन्जिरले यसलाई बाँध्न खोज्छौ? तिम्रो क्रुरताले मेरो देशको खुशी लुट्दैछ, तिमी मान्छे भएर कसरी
हरपल हरक्षण मातृभूमिको प्रेम मुटुभित्र सजाएर राखेकी छु, यस भूमिमा असुरक्षाको कालो बादल मडारिँदा म एक्लै रोएकी छु, आक्रोशित छ
‘हामीले कस्तो देश बनायौ? जहाँ युरोप अमेरिकाले आफ्नो देशको भिसा दियो भने आधाभन्दा बढी देश खाली हुन्छ।’ यो भनाइ मेरो
जिज्ञासा र कौतुहलले भरिएर पनि रित्ता रित्ता देखिने ती शान्त आँखाहरू धारणा र मान्यताले भरिइनसकेको पूर्वाग्रह र अभिमानको जालोमा नजेलिएको
My eyes are not staying still They want to touch the darkness of my room My mind is wondering about
सुदूर एक सँगिनीले भनेकी थिइन् कृपया तपाईं आफू भएर होइन अरू भएर सोचि दिनु वा त सोच्नु अघि अरुको स्थान
मायाका जटिलताहरु माया जब गाढा हुन्छ । माया गर्ने मान्छे आफूभन्दा धेरै टाढा हुन्छ । टाढा हुन्छ दुरीले, नियतिले, विश्वासले
Smiling is the part of life, Behind smiling, one will get happy on their lips, Without a smile glad can’t
म बालपनको याद खोज्दै गए । साथीहरु हैसियत खोज्दै गए । एक साझँ १ वर्ष पहिले खोलिएको मेसेन्जरको ग्रुपमा कुनै साथीले
Tiny scattered moments, Sprinkled on the garden of memories. Strolling, barefoot, on them It feels I’ve wandered too far. Now
हरेक दिन हिड्दछु उही बाटो झेला बोकेर, खाली झोलामा सपनाका भारी साँचेर। सबै बुझेर नि अन्जान बनी सबै हुन्छ भन्दै
We treat the mountains as our companions in peace, solitude, and most importantly, during war time. The people, who reside