म एकान्त बसेर आफ्नो मन कसेर जो छँदैछैन उसलाई सम्झेर शब्दहरुमा अल्झेरभावहरुमा हराउँदै आफैसँग डराउँदैसोचिरहेको छु केही चीज छ र जस्मा खोट हुँदैन ? प्रेम खंजर हो कसैले भन्थ्यो सहि भन्यो घाइते बनाउँछ तर चोट हुँदैन । Read More From Prabhat Paudyal: ____________________________ भिम्सेन स्तम्भ | Nepali Poem by Prabhat धेरै पछि आफ्नो कोहि भेटिए […]
असार श्रावणको वर्षात सोचिरहेको प्रभात अध्यारो अनि शान्तमा मध्यरातको एकान्तमा ढिलो आउने निन्द्रा कुर्दै आफ्नो कोठाको भित्ता घुर्दै बसिरहेको मलाई एक्लो नभएको आवास दिलाउने कोहि त छ भन्ने विश्वास दिलाउने कहिले गाउँ कहिले शहर सम्झाउने कहिले मरिसकेको रहर सम्झाउने कहिले तारा अनि जूनलाई सम्झाउने कहिले मेरा साथी अनि उनलाई सम्झाउने पानीका थोपाहरु अब मलाई जिस्काउने […]
एउटा नयाँ कविता | Nepali Poem | Prabhat Paudyal म अक्षरहरु खोजीरहेँ म शब्दहरु रोजीरहेँ म वाक्यसँग डराइरहेँ म भावहरुमा हराइरहेँ मैले युद्ध गरेँ शब्दकोषहरुसँग म जुधीरहेँ जाँंगर जोसहरुसँग मैले पढ्न खोजेँ उपन्यास कथाहरु मैले सुन्न खोजेँ दु:ख अनि व्यथाहरु मैले घुम्ने कुर्सीमा चक्कर लगाएँ भित्ताहरुमा ठक्कर लगाएँ काजको पाना कोरिरहें भोक निन्द्रा छोडिरहेँ तर […]
शब्दहरु बटुलेर या कतैबाट सरेरे लयहरुसङ्ग जितेर भावसङ्ग हरेर जे आउछ लेखिरहेँ कविताहरु म देखिरहेँ तर शब्द थुपार्दैमा कहाँ बन्न सक्थेँ र म महाकवि प्रभात त म भएँ कहाँ सक्थेँ र बन्न रवि तर साथीहरुको बीचमा अपूरा कविता लेख्ने अधुरो कथा सुनाउने एउटा छवि भएछु आदि कवि त कहाँ हुन्थे म आधी कवि भएछु। – […]
नपोल्ने घाम जस्तो बोलाउनु नमिल्ने नाम जस्तो रमाइलो रिस जस्तो हेर्न नमिल्ने सो-पिस जस्तो ताजा ताजा जोश जस्तो हराएको होस जस्तो उज्यालो रात जस्तो फूलको वर्षात जस्तो खै कस्तो कस्तो जे हुनु पर्ने ठ्याक्कै त्यस्तो “इर्श्याहरु”ले आजकल हसाइ रहेछन् मलाई फेरि उनलाई सम्झेर जसलाई सम्झिने गर्छु कविता लेख्नु अघि – Prabhat Paudyal Read More […]
No life nor death for me, Neither the joy nor the rage. Nowhere to go nothing to be, I am the white empty page. Bigger than space, mightier than time, free from all bound and the cage. just like a poem unmade by rhyme, I am the white empty page. Everywhere & nowhere […]
पुरानो पेन्डुलम घडी | Prabhat Paudyal केहि शताब्दी काटेर दुःख सुख साटेर थाकेको तर नहारेको त्यहि पनि इच्छा नमारेको ब्याट्री हाल्न नपर्ने बत्ती बाल्न नपर्नेपुरानो पेन्डुलम घडी आजकल बेरोजगारीको सरम बुनेर मोबाइल फोनको अलराम सुनेर बिउझिन्छ सपनाबाट असत्य त्यो विपनाबाट पोखिन् नसक्ने रिस बनेर मात्र एउटा ‘सो पिस’ बनेर त्यहि युगको फर्काइमा आफ्नो पालाको पर्खाइमा […]
चुहिने छानो टाल्ने झन्झटबाट मुक्त भएको एक बाढी पीडित झै लम्पसार परेर लामो सास फेरेर आकाश हेरेर भोलि बिहान हुने आशमा एउटा ठूलो चट्टानको पासमा लडिरहेका छन् मेरो विगतका सपनाहरु Read More Poem From Prabhat Paudyal: हराएको झोला | Prabhat Paudyal Follow Offline Thinker on Facebook, Twitter, and Instagram. You can send us your writings at connect.offlinethinker@gmail.com
हराएको झोला | Prabhat Paudyal रङ्गी बिरङ्गी पोतेको कहिलेकाही भुइँमा जोतेको सामान हाली बोक्न मिल्ने रिस पोख्दा ठोक्न मिल्नेयस्तो झोला, जसमा थिएगान्धीका आत्मकथा, माओका चर्चाहरु आफ्नो देश आफै बनाउन लेखेका पर्चाहरु जुन भेटेको थिए मैले सडकको किनारमा जस्तै, एक बेवारिसे बालक जो उदार हुने आसमा नियाली रहेको छ हरेक मोर्चाहरु यस्तो झोला,जुनमा थिए बाल्यकालका खेलौनाहरु […]
कविको छवि | Prabhat Paudyal सिधा कुरा नि सिधा नदेख्ने अनौठो छवि भाको छु। मेरो कुरामा नअल्मलाउनु मित्रहरू म आजकाल कवि भाको छु। म पहिलो कथा थिएँ होला म पहिलो व्यथा थिएँ होला म नाटक कुनै कविता थिएँ होला म चलचित्र कुनै रमिता थिएँ होला कसैलाई फाल्तु कसैलाई विशेष थिएँ होला कुनै जाति भाषा भेष […]
आवश्यक देख्दिन मेरो नयाँ कविताको | Nepali Poem | Prabhat Paudyal #2 सम्बन्ध टुटेका गीतहरु बिर्सिएका रितहरू आफ्ना गुमाएका जीतहरु रातो रङ्गका सितहरु बटुलेर घाम नलागेको एक बिहानमा बसेर बुद्धको चिहानमा हिट्लरहरूको मनमनी हेरेर सरकारको आनकानी गरेर लेखिरहेछ समय मान्छे मरेको कविता दु:ख परेको कविता चैन हरएको कविता जीवन डराएको कविता त्यसैले आवश्यक देख्दिन मेरो नयाँ […]
आवश्यक देख्दिन मेरो नयाँ कविताको | Nepali Poem | Prabhat Paudyal सम्बन्ध टुटेका गीतहरु बिर्सिएका रितहरू आफ्ना गुमाएका जीतहरु रातो रङ्गका सितहरु बटुलेर घाम नलागेको एक बिहानमा बसेर बुद्धको चिहानमा हिट्लरहरूको मनमनी हेरेर सरकारको आनकानी गरेर लेखिरहेछ समय मान्छे मरेको कविता दु:ख परेको कविता चैन हरएको कविता जीवन डराएको कविता त्यसैले आवश्यक देख्दिन मेरो नयाँ कविताको […]
