By उनको स्वीटर,
बडो स्वादिलो सिनेमा लाग्यो, जसलाई हतार नगरीकन रिलिज भएको दोस्रो हप्ताको पनि मध्यतिर आइपुगेपछि हेरियो ।
यसमा धेरै ठूल्ठूला ट्विष्ट छैनन्, सुरूको दश मिनेटमै दर्शकलाई बाँधिहाल्नुपर्छ, केही घटिहाल्नुपर्छ, कथा छिटोछिटो दौडाउनुपर्छ नत्र दर्शक भड्किन्छन् भन्नेजस्ता कथित फर्मुलाबाट मुक्त छ ।
कथा बिस्तारै अघि बढ्छ, उकालो हिँडेजस्तो तर उचाइमा पुग्दै गएपछि सुन्दर दृश्यहरु देखिँदै जान्छन् ।
स-साना घटनाहरुले बुनिएको, प्रेमका साधारण क्षण जसलाई सुन्दर अभिनयले सन्तुलित राखेको छ । ब्याकग्राउन्ड म्युजिक र सुमधुर गीत संगीतले सिनेमालाई अर्को उचाइमा पनि लैजान्छ । र, समग्रमा यसले फिल गराउँछ (फिल गर्न सक्ने त्यो हृदय छ भने) ।
कमिकमजोरी नभएका होइनन्, यसको मूलकथा बाहेकका उपकथाहरुले त्यति बाँध्दैन, त्यति छुँदैन पनि ।
प्रेमका कतिपय संवाद र दृष्यमा अझै काम गर्न सकिने ठाउँ थियो । तर यी स-सना कमजोरीलाई यसभित्रको मुख्य इमोशनले बढारिदिन्छ र कथालाई स्निग्ध बनाउँछ ।
‘बतास खाली देउरालीमा मात्र चलेन’, यता भित्र कता कता पनि चल्यो र यो चरम गृष्ममा सितल बनाएर गयो । यस्ता सिनेमा बनिरहनु, र दर्शकको साथ पनि पाइरहुन, यो दर्शकको तर्फबाट मुरीमुरी शुभकामना ।
…र मैले आत्महत्या गरिनँ | Subin Bhattarai | Motivational Video |
