Nepali Poem | मेरा बासँगको सम्झना | Aruna Gyawali

मेरा बा अनि बा को अलि अलि खुइलेको तालु
त्यो त्यसै खुलेको छैन
बा अनि बा को मोटरसाइकल
अनि हाँडीगाउँको उकालो बिर्सेको पनि छैन
बाले घुम्न जाँदा कोरिदिएको कपाल
फेरी स्टाइल पारि घुमारिदिएको मेरो जुल्फी
बाटो काट्दा समातेको बा को हात
हिजै जस्तो लाग्छ
बा को त्यो भूतको कथा
सुन्दै निदाएको
पशुपति लगि हरेक कुरा
कथा हाल्दै बुझाएको
अझै बच्चै छु भान हुन्छ
बा को हातमा टल्केको
सिकोको घडी
त्यो घडी हेरी स्कूल कुदेको
त्यो सम्झनाको भकारी
खेलेर फर्किंदा बाको गाली
“तेरो खुट्टो कुकुरले नि खाँदैन”
खुट्टो दिएको कुकुरले नखाएको
सम्झिदा हाँसो लाग्छ
गुच्चा खेली घर फर्किदा
खाएको सिस्नो पानी
जिउ अहिले पनि सिरिङ्ग हुन्छ
तर बाको माया असाध्यै छ
सम्झिदा यी सब
बा अझै लक्का जवान लाग्छ
तर आज बालाई हेरें
बुढा फुलेछन्, चाउरी परेछन्
अलि अलि खुइलेको तालु
अब पुरै खुइलेछन् खाजा खाने बेला बाले भुक्के रोटि बनाको
त्यसको मिठास अझै जिब्रो टुप्पोमा छ
त्यो पंचमिको दिनमा कर्कलो गाभा पकाको
त्यस्तो अरुले कहाँ बनाउन सक्छ
मलाई अझै पनि मेरा बा
उस्तै छन् झैँ लाउछ
फोन गरि के गर्दै छस भात खाइस भन्दा
उही सानै बेलाको झल्को आउछ …………..

-Aruna Gyawali

 

Read More Nepali Poem at Offline Thinker:

क बाट कलम ! जनक कार्की | Offline Thinker

Follow Offline Thinker on FacebookTwitter, and Instagram. You can send us your writings at connect.offlinethinker@gmail.com
Facebook Comments

author

YOU MAY ALSO LIKE

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *