लामो यो जिन्दगीका छन हजार कथा
खोई कसलाई सनाउनु र मनमुटुको व्यथा….१
भिज्दछन् शाररिक अनि मानसिक पीडाले दनहुँ मेरो सिरानी
त्यहि पनि धैर्य गर्छु सोची आउलान सुनौला बहानी ….२
दनहुँ नसामा चढ्छन पति छ जिउभरी उनले कोपरेका घाउ
सासु ससुराले दिएका छन् मलाई अलछिनाको नाऊ….३
कसलाई देखाउ म शरिरका निला निला डाम
यो वेदनाको गीत खोई म कता गएर गाम…..४
छैन मेरो यहाँ केहि अधिकार, इज्जत र मान
चपचाप सहेर बस्नु पर्दछ नत्र जोगिन्न उनीहको स्वाभिमान……५
म भासिन्छु भित्रभित्र पीडाका सागर छट्पटाउछन्
यी राक्षसहरु विरुद्ध केही त बोल भनी घृणा अस्पटाउछन् …… ६
छुट्टिएर बस्थे बरु न त अंश मलाई दिलाउछन्
यस्तो कुरा चुहाए भने त भित्रभित्र मिलेर बीस नै पलाउछन्…….. ७
किन देउता पनि भइदिए बैरी मेरा लागि
म जति त कोहि पनि नहोस् यहाँ अभागी …….८
बाचिरहेछु त केवल हेरेर यी लालाबालाको भविष्य
म मरेर गए पनि मेरो आत्माले दिदैन यिनीहरुलाई सख अवस्य ……….९
-Asmita Rijal

